با ارائه گوگل کروم در سال 2008، اکنون دیگر استفاده از قابلیت چند پردازشی (Multi-process) مسئله جدیدی به نظر نمیرسد. در میانه سال 2009، موزیلا با معرفی پروژه Electrolysis “e10s”، در آن زمان، ابتدای راهی بود که با اجرای کدهای بیسیک در فایرفاکس، پلاگینها و تبهای جداگانه را به صورت فرآیندهای مجزا اجرا میکرد. در ادامه با ترنجی همراه باشید.
با گذشت بیش از 6 سال از آن، موزیلا نسخه بتا فایرفاکس که از اجرای چند پردازشی بهره میبرد را در کانال خود عرضه کرده است. حدود 15 درصد از کل کاربران جهت شرکت در این روش آزمایشی به این کانال مراجعه کردهاند. موزیلا از آذر ما امسال تصمیم گرفت که نسخه 46 ام فایرفاکس را که در تاریخ 30 ام بهمن ماه رونمایی خواهد شد، به این قابلیت تجهیز کند.
طبق نتایج گردآوری شده از آزمایشهای صورت گرفته توسط مهندس پلتفرم موزیلا، Eric Rahm، کاربران باید با اجرای ویژگی چند پردازشی، منتظر استفاده هرچه بیشتر حافظه دستگاه خود باشند. هرچند که در پستی در وبلاگ خود افزوده است که:
“به نظر نمیرسد که چنین ضعفهایی، مزیتهای عملکرد و امنیت عالی را تحت شعاع قرار دهد، اما ما در تلاشیم با افزایش مقدار پردازش مورد نیاز، میزان استفاده از حافظه را مورد بازبینی قرار دهیم”
سالهاست که موزیلا در تلاش است با طرحهایی نظیر MemShrink برای بهینه کردن استفاده از حافظه، این میزان را تا 50 درصد کاهش دهد. در حالی که مرورگری با قابلیت چند پردازشی در فایرفاکس میتواند خطری برای بهرهوری از حافظه دستگاه باشد، آنالیزها عنوان میکنند که چند پردازشی مزیتی بزرگ است که ممکن است عوارضی هم در پی داشته باشد.
لینک کوتاه
برای امتیاز دهی به این مطلب، لطفا وارد شوید: برای ورود کلیک کنید
